Çocukta Kişilik Gelişimi

Her çocuk kendine has bir kişilik geliştirir. Anne ve babanın her çocuğun ayrı ve özgür bir kişilik geliştirdiğini bilerek çocuğa saygı göstermesi temel bir kuraldır.

 

Anne,baba ve diğer yetişkinlerin güven duyduğu,olumlu yaklaştığı ve sevgi gösterdiği çocuklar daha güvenli,kendinden emin ve dengeli olurlar.Başkalarından sevgi görmeyen,aciz ve beceriksiz olarak görülen,dışlanan ve hırpalanan çocuklar öfkeli,hırçın ve güvensiz yetişecektir.

 

Beslenme,barınma,korunma konusunda temel ihtiyaçları karşılanmış,  sevilen, güven verilen ve olumlu yaklaşılan çocuk ailesine ve başkalarına karşı olumlu duygular geliştirir.Çocuğun her insan gibi takdir edilmeye,sevgi görmeye ve farkedilmeye ihtiyacı vardır.

 

Çocuk sadece ve sadeceanne-babasını memnun eden davranışlar sergilemesi halinde benimseneceğini öğrendiğinde,bağımlı kişilik geliştirmeye başlayabilir. Bağımsız bir birey olmakta güçlük çekebilir. Dengeli ve yeterli sevgi görmeyen çocuklar etrafını mutlu edecek davranışlar sergileyerek ilgi ve sevgi görmeye çalışır veya ilgi çekmek için sıra dışı davranışlara yönelir.

 

Otoriter ailelerde çocukların itaatkar olması istenir ve seslerinin fazla çıkması istenmez.Çocukların bu şekilde davranmalarının başlıca nedeni cezalandırılma korkusu ve aileleri tarafından dışlanmayı istememeleridir. Bu tarz yetişen çocuklarda sosyal becerilerin daha az gelişmesi söz konusu olur, hayır demekte, girişken tepkileri vermekte güçlük çeken bir kişilik yapısı sergilemeye başlayabilirler.

 

Çocuğun bağımsız davranışlar göstermesini istemek ,ona eşit haklar tanımak,fikrini açıkça ifade etmesine zemin hazırlamak,ona dengeli ve tutarlı davranmak, sevgi ve hoşgörü göstermek normal bir gelişim için en uygun ebeveyn davranışlarıdır.Bu şekilde yetişen çocukların uyumlu ,kendine güvenen ve sosyal olarak etkin etkin bireyler olma olasılıkları daha fazladır.